Ik zie haar angst om precies dat te doen waar ze naar verlangt en zo bang voor is: zingen. Het podium lonkt, de spotlights schrikken af. Ze wil en ze durft niet en uiteindelijk zingt ze haar hart uit haar lijf: ‘Shallow’. Het is het moment dat Ally – het… Lees verder »Met mijn boek Hartmama wil ik voor jou het verschil maken
‘Zal ik met je meegaan als jij je jurk gaat uitzoeken voor de boekpresentatie van Hartmama?’ vraagt Monique van der Most me tijdens een van de Schrijfzindagen bij Marije. Monique heeft een eigen modezaak en gaat zich steeds meer toeleggen op personal styling. Ik beken dat ik niet van winkelen… Lees verder »Ze vertelt dat ik schrijfster ben en dat de jurk voor mijn boekpresentatie is
Een boek is een soort kind, heel eigen. Het is er al als het er nog niet is, het heeft een ziel. Het heeft eigenschappen van jou en van zichzelf. Eerder schreef ik een blog https://susanvanderbeek.nl/een-boek-schrijven-is-als-een-kind-krijgen/ Ik ben lang zwanger geweest van mijn boek Hartmama. Als elke zwangere vrouw was… Lees verder »Een boek kiest zelf wanneer het geboren wordt
Er zit een meisje in mijn klas met wie ik vriendinnen word. Steeds vaker speel ik bij haar. Ze heeft veel broertjes en zusjes. We houden allebei van ABBA en kijken urenlang naar foto’s in de Popfoto terwijl we elpees draaien. Dancing Queen is favoriet. Haar mama is ook dood,… Lees verder »Zij heeft ook geen mama, net als ik
Hebben mensen ooit wel eens zo’n soort zin tegen jou gezegd? Hoe was dat voor je? Vaak is het een soort onhandigheid en het is nog goed bedoeld ook. De veronderstelling is dat een jong kind zonder herinneringen aan de overleden ouder ook niet verdrietig kan zijn. Kinderen zijn veerkrachtig,… Lees verder »Wees maar blij dat je geen herinneringen hebt aan je moeder
Het is de week voor mijn boekpresentatie van Hartmama. Er komt enorm veel op me af. Een interview met de Provinciale Zeeuwse Courant en een radio-interview met Omroep Zeeland. Het krantenartikel is niet te vermijden, het beslaat een hele pagina. Mijn hoofd levensgroot, en lachend. Drie prachtige en rake tekeningen… Lees verder »Ook al zie je me niet, toch ben ik bij jou
Je bent nog een kind en plotseling overlijdt een van je ouders. Je bent baby, peuter, kind op de basisschool, puber en je moet het voortaan zonder je vader of moeder doen. Die is dood en komt nooit meer terug. Op jouw manier ben je destijds omgegaan met dit ingrijpende… Lees verder »Jong ouderverlies verjaart niet
Het bestaat niet meer, het land van Ooit. Het land waar kinderen één dag lang de baas konden zijn en hun volwassen begeleiders de lakeien waren. Het land waar dromen werden waargemaakt. Het land van fantasie. Opa-aandacht Het is het land waar mijn vader onze kinderen mee naartoe nam toen… Lees verder »Exclusieve opa-aandacht in het Land van Ooit
Ik zit met mijn vader in de auto, op weg naar huis. We zijn op bezoek geweest bij oude buren die een paar dorpen verderop zijn gaan wonen. Het is al donker buiten, in de auto is het koud. Hoe mijn vader het ter sprake brengt weet ik niet meer,… Lees verder »Doodgaan met Kerst, dat doe je niet