Een boek is een soort kind, heel eigen. Het is er al als het er nog niet is, het heeft een ziel. Het heeft eigenschappen van jou en van zichzelf. Eerder schreef ik een blog https://susanvanderbeek.nl/een-boek-schrijven-is-als-een-kind-krijgen/ Ik ben lang zwanger geweest van mijn boek Hartmama. Als elke zwangere vrouw was… Lees verder »Een boek kiest zelf wanneer het geboren wordt
Er zit een meisje in mijn klas met wie ik vriendinnen word. Steeds vaker speel ik bij haar. Ze heeft veel broertjes en zusjes. We houden allebei van ABBA en kijken urenlang naar foto’s in de Popfoto terwijl we elpees draaien. Dancing Queen is favoriet. Haar mama is ook dood,… Lees verder »Zij heeft ook geen mama, net als ik
Hebben mensen ooit wel eens zo’n soort zin tegen jou gezegd? Hoe was dat voor je? Vaak is het een soort onhandigheid en het is nog goed bedoeld ook. De veronderstelling is dat een jong kind zonder herinneringen aan de overleden ouder ook niet verdrietig kan zijn. Kinderen zijn veerkrachtig,… Lees verder »Wees maar blij dat je geen herinneringen hebt aan je moeder
Het is de week voor mijn boekpresentatie van Hartmama. Er komt enorm veel op me af. Een interview met de Provinciale Zeeuwse Courant en een radio-interview met Omroep Zeeland. Het krantenartikel is niet te vermijden, het beslaat een hele pagina. Mijn hoofd levensgroot, en lachend. Drie prachtige en rake tekeningen… Lees verder »Ook al zie je me niet, toch ben ik bij jou
Je bent nog een kind en plotseling overlijdt een van je ouders. Je bent baby, peuter, kind op de basisschool, puber en je moet het voortaan zonder je vader of moeder doen. Die is dood en komt nooit meer terug. Op jouw manier ben je destijds omgegaan met dit ingrijpende… Lees verder »Jong ouderverlies verjaart niet
Het bestaat niet meer, het land van Ooit. Het land waar kinderen één dag lang de baas konden zijn en hun volwassen begeleiders de lakeien waren. Het land waar dromen werden waargemaakt. Het land van fantasie. Opa-aandacht Het is het land waar mijn vader onze kinderen mee naartoe nam toen… Lees verder »Exclusieve opa-aandacht in het Land van Ooit
Ik zit met mijn vader in de auto, op weg naar huis. We zijn op bezoek geweest bij oude buren die een paar dorpen verderop zijn gaan wonen. Het is al donker buiten, in de auto is het koud. Hoe mijn vader het ter sprake brengt weet ik niet meer,… Lees verder »Doodgaan met Kerst, dat doe je niet
“Als je wilt weten hoe je vrouw er over 40 jaar uitziet moet je naar haar moeder kijken” gaf mijn schoonmoeder haar zoons als wijze raad voor hun partnerkeuze mee. Ik zie dat het vaak klopt. Als ik op een terras aan een heerlijke cappuccino zit, pik ik de moeders… Lees verder »Wat als je maar voor de helft weet waar je vandaan komt?
Het is een van mijn jongste jeugdherinneringen. Ik zal een jaar of vier geweest zijn en speelde met vriendjes en vriendinnetjes in de zandbak. Het ging over trouwen. Trots vertelde ik over het mooie jurkje en de prachtige lakschoenen die ik droeg bij de bruiloft van mijn ouders. Om vervolgens… Lees verder »Mama’s kunnen zomaar doodgaan wist je dat?