Karin Kuiper schreef in 2011 samen met haar drie kinderen het boek Tranenpotjes en geluksarmbanden over de dood van haar man, de vader van haar kinderen. In verhalen, gesprekken, anekdotes en tekeningen geeft het boek een persoonlijk en hoopgevend beeld van hoe je kinderen kunt helpen hun eigen weg te vinden. Zij… Lees verder »Elfjes voor papa in de hemel
Ik zal een jaar of vijf geweest zijn toen ik voor het eerst besefte dat ik anders was dan andere kinderen. Tijdens het spelen met vriendjes en vriendinnetjes vertelde ik trots en blij over het mooie jurkje en de lakschoenen die ik droeg bij de bruiloft van mijn ouders. Ik… Lees verder »De overleden ouder blijft altijd aanwezig in het samengestelde gezin
Het is een klassieker die al tientallen jaren in mijn boekenkast staat: Moeders zonder moeder van Hope Edelman (2006). ‘Als jij als moeder geen voorbeeld hebt.’ Ooit ben ik erin begonnen en heb ik het weer weggelegd. Omdat het zo veel verhalen waren. Omdat ik het gevoel had dat ze niet voor… Lees verder »Als jij als moeder geen voorbeeld hebt
Mijn boek Hartmama over jong ouderverlies is de wereld in, zoals een kind dat uit huis gaat. Er gebeurt van alles onderweg, waar ik niet meer bij ben. Lezers voelen opnieuw oud en diep weggestopt verdriet, ze huilen hun tranen. Ik krijg ontroerende berichten en kaartjes, dat maakt me stil.… Lees verder »Woorden als geschenken van de overkant
Een boek is een soort kind, heel eigen. Het is er al als het er nog niet is, het heeft een ziel. Het heeft eigenschappen van jou en van zichzelf. Eerder schreef ik een blog https://susanvanderbeek.nl/een-boek-schrijven-is-als-een-kind-krijgen/ Ik ben lang zwanger geweest van mijn boek Hartmama. Als elke zwangere vrouw was… Lees verder »Een boek kiest zelf wanneer het geboren wordt
Er zit een meisje in mijn klas met wie ik vriendinnen word. Steeds vaker speel ik bij haar. Ze heeft veel broertjes en zusjes. We houden allebei van ABBA en kijken urenlang naar foto’s in de Popfoto terwijl we elpees draaien. Dancing Queen is favoriet. Haar mama is ook dood,… Lees verder »Zij heeft ook geen mama, net als ik
Hebben mensen ooit wel eens zo’n soort zin tegen jou gezegd? Hoe was dat voor je? Vaak is het een soort onhandigheid en het is nog goed bedoeld ook. De veronderstelling is dat een jong kind zonder herinneringen aan de overleden ouder ook niet verdrietig kan zijn. Kinderen zijn veerkrachtig,… Lees verder »Wees maar blij dat je geen herinneringen hebt aan je moeder
Het is de week voor mijn boekpresentatie van Hartmama. Er komt enorm veel op me af. Een interview met de Provinciale Zeeuwse Courant en een radio-interview met Omroep Zeeland. Het krantenartikel is niet te vermijden, het beslaat een hele pagina. Mijn hoofd levensgroot, en lachend. Drie prachtige en rake tekeningen… Lees verder »Ook al zie je me niet, toch ben ik bij jou
Je bent nog een kind en plotseling overlijdt een van je ouders. Je bent baby, peuter, kind op de basisschool, puber en je moet het voortaan zonder je vader of moeder doen. Die is dood en komt nooit meer terug. Op jouw manier ben je destijds omgegaan met dit ingrijpende… Lees verder »Jong ouderverlies verjaart niet