Mijn boek Hartmama over jong ouderverlies is de wereld in, zoals een kind dat uit huis gaat. Er gebeurt van alles onderweg, waar ik niet meer bij ben. Lezers voelen opnieuw oud en diep weggestopt verdriet, ze huilen hun tranen. Ik krijg ontroerende berichten en kaartjes, dat maakt me stil.… Lees verder »Woorden als geschenken van de overkant
Hebben mensen ooit wel eens zo’n soort zin tegen jou gezegd? Hoe was dat voor je? Vaak is het een soort onhandigheid en het is nog goed bedoeld ook. De veronderstelling is dat een jong kind zonder herinneringen aan de overleden ouder ook niet verdrietig kan zijn. Kinderen zijn veerkrachtig,… Lees verder »Wees maar blij dat je geen herinneringen hebt aan je moeder
Je bent nog een kind en plotseling overlijdt een van je ouders. Je bent baby, peuter, kind op de basisschool, puber en je moet het voortaan zonder je vader of moeder doen. Die is dood en komt nooit meer terug. Op jouw manier ben je destijds omgegaan met dit ingrijpende… Lees verder »Jong ouderverlies verjaart niet
In een familieopstelling kwam ik haar voor het eerst tegen. Het kleine meisje dat op 2-jarige leeftijd haar moeder verloor aan de dood. Ik koos een representant voor mijn jongere ik. Ze dartelde door de opstelling en ik vond haar vreselijk irritant, ik kon haar nauwelijks in mijn buurt verdragen.… Lees verder »Dood en toch zo dichtbij