Indrukwekkend coachweekend met honden

Gastblog door Joke Brons

Vrijdagmiddag, de wagen vol geladen, catering in de auto, tas erin en hop… op weg richting het Zeeuwse Kleverskerke. Dit weekend mag ik Susan van der Beek supporten bij haar pilot workshop Coachen met honden, ben ik even haar steun en toeverlaat en heb ik ook nog eens de eer, dat ik Hera mag begeleiden. Susan van der Beek is systemisch coach, schrijfster van het boek Hartmama, dat gaat over jong ouderverlies en zij is een coach met honden. Ze werkt dan ook met haar eigen honden, waaronder Hera die Susan heeft gered en uit Roemenië komt.

Op het menu
Aangekomen in Kleverskerke, word ik met open armen ontvangen. Wat eten al niet voor je doet. Eerst maar even kennis maken met Ellen en haar hond Zoya en Jolanda met haar hond Bruna waarna ik snel het eten volgens de instructies van mijn man Chef Tico op tafel zet. Vandaag staat er linzencurry met raita en fetakaasblokjes met stokbrood, boter en kruidenboter op het menu. Het eten wordt zeer enthousiast ontvangen en is volgens de dochter van de vrouw des huizes zelfs het lekkerste dat ze ooit heeft gegeten. Gasten blij, Chef blij, vrouw blij. En de honden nog blijer.

Het weekend is begonnen
Een eerste aanvaring tussen Zoya en Bruna begint tussen mijn benen waardoor ik bijna mijn evenwicht verlies. Ellen grijpt gelukkig snel in en vervolgens keert de rust in de roedel weer terug. Direct wordt er gekeken en besproken wat er zojuist gebeurde. Het weekend is begonnen.

De sfeer is ongedwongen, wel wat onwennig, maar fijn en nieuwsgierig naar elkaar en naar het doel waarom we hier zijn. Al snel wordt duidelijk dat we allemaal wat innerlijk en spiegelend werk te doen hebben. Susan laat ons door middel van coachkaarten beter kennis maken met elkaar en daar komen heftige emoties bij los. Het fijne is dat daar ruimte voor is. Begrip en steun van zowel mens als hond. We sluiten rond tienen af en trekken ons terug op onze kamers in het gezellige heerlijke huis de Meibloem, op het erf bij Susan, waar we mogen verblijven.

Met de honden naar het strand
Zaterdag word ik gewekt door het prachtige gezang van de vogels en natuurgeluiden. Een heerlijke frisheid omringt me. Ik hoor de wind ruisen door bomen en ontspan van de stilte. Ik voel het enthousiasme om deze nieuwe dag te omarmen. Na een stevig ontbijt vertrekken we naar het strand aan Dishoek, onderweg word ik gebrieft wat mijn rol is en hoe Susan de stranddag gaat aanpakken. Alles wordt nog even goed met elkaar afgestemd.

Lekker los
Het is prachtig weer, de honden gaan los en rennen speels, dartel en verheugd het strand op. Hera dribbelt achter ons aan en is nog aangelijnd. Ze is voor het eerst op het strand en ik zie aan haar dat ze het heel fijn vindt. Ze snuift alles op, kijkt om zich heen en neemt alles goed in zich op. Susan had me vooraf instructies gegeven om Hera toch maar aangelijnd te houden, omdat ze soms nog wat angstig reageert op onverwachte bewegingen en gebeurtenissen. Nu ik Hera zo verheugd en ontspannen zie, voel ik dat het prima is om haar gewoon lekker los te laten. Ik vraag Susan of het okay is en tot mijn grote verrassing zegt ze zonder na te denken: “Ja hoor is goed, doe maar.” Gaaf! Ons eerste doel al bereikt en we zijn nog maar net op het strand!

Mooie pootafdruk
En dan ontstaan er ook bij de deelnemers mooie processen. Susan vraagt ons om een voorwerp op het strand te zoeken wat ons doel van die dag symboliseert en om het een plekje op het strand te geven. Jolanda maakt een pootafdruk als symbool in het zand en vervolgens gebeurt daar iets moois. Bruna zet eerst met zijn poot een streep erboven. Alsof hij zijn handtekening zet. Dan gaat hij erbij liggen, waarna hij de mooie pootafdruk, die zijn baasje heeft gemaakt, uitgraaft. Alsof hij wil zeggen: ‘klaar ermee vrouw’.

Ellen kiest ervoor om de palen te gebruiken om daar stenen op te leggen die haar doel representeren. Susan begeleidt de processen met de deelnemers prachtig. Ik neem wat afstand, zodat ze wat ruimte krijgen voor hun eigen proces.

Wat had de Chef ook alweer bedacht?
’s Middags krijgen we de opdracht om een brief aan onze hond te schrijven. Maar eerst lunchen we buiten in de tuin, in de lentezon. Een lekkere pasta penne met Italiaans brood, thee en fruitwater. De rest van de middag trekt iedereen zich terug om te schrijven, te zonnen, te mijmeren of een tukkie te doen.

En dan is het alweer tijd voor het avondeten. Wat had de Chef ook alweer bedacht? Even in Evernotes mijn aantekeningen raadplegen. Oh ja, gebakken courgettes met hoisin bestreken, zoete aardappelcrème en zoetzure aardappel met gekruimelde geitenkaas. Ook nu genieten we weer van een heerlijke vegetarische avondmaaltijd. Tijdens de koffie bespreken we de avondsessie en wat ons de volgende dag te wachten staat.

Ontspannen langs de waterlijn
Zondag is weer een dag met hoge verwachtingen. In de auto onderweg naar het strand bespreken Susan en ik het plan voor die ochtend: een stilte wandeling met als opdracht om ons doel en de processen en gebeurtenissen van de dag ervoor goed in ons op te nemen en te laten resoneren. Vandaag is het wat bewolkt en frisser, maar wat een heerlijke wandeling. Iedereen is met zichzelf aan de slag, ondergedompeld in eigen overpeinzingen. De honden lopen ontspannen langs de waterlijn, af en toe spelend met andere viervoeters. Prachtig om te zien hoe zij alles kunnen loslaten, plezier beleven en in hun eigen stilte genieten van en met elkaar.

Tijdens de koffie is Hera wat onzeker door een incident van de dag ervoor waarbij Zoya liet merken dat Hera niet te dicht in de buurt van haar vrouw mocht komen. Ze zoekt al snel een schuilplekje op schoot van Susan en kalmeert. De sfeer is ontspannen, iedereen is nog steeds weinig spraakzaam en bezig met eigen gedachten. We genieten van koffie en thee en gaan vervolgens op huis aan voor een heerlijke lunch met een visschotel.

Opstellen met honden
Tijdens de opstellingen die middag gebeuren er hele bijzondere dingen. Zoya en Bruna vertellen feilloos met hun gedragingen wat er speelt en hoe zij erover denken, wat zij voelen. Het opstellen gebeurt heel natuurlijk en Susan begeleidt het proces op een prettige en vooral ongedwongen wijze. Iedere keer sta ik er weer versteld van hoe je met opstellingen snel tot de kern komt en je als representant (wanneer je opgesteld wordt) feilloos aanvoelt wat er gebeurt en waar het om draait.

De emoties komen los en er wordt helder waar de pijnpunten liggen, waaraan gewerkt kan worden. Wat fijn is, is dat we elkaar de ruimte geven, ervaringen delen zonder op te dringen of te overtuigen. Wel met commentaar van Bruna op de achtergrond en dat maakt het nog meer bijzonder. Zoya doet er nog een schepje bovenop door het verfrommelde briefje volledig te verscheuren waar het woord op staat waar Ellen afstand van neemt, alsof ze wilde zeggen: ‘precies vrouw, goede stap!’

Susan begeleidt ook dit proces weer zo prachtig, met compassie, alertheid op wat er gebeurt en haar natuurlijke warmte. Dit is waarin Susan echt uitblinkt!

Afronden
En dan breekt het einde van het weekend aan, het moment dat we gaan afronden. Onder het genot van thee, koffie en bonbons evalueren we het weekend en delen we onze ervaringen. Natuurlijk hoort daar ook feedback bij aan Susan, die het er warm van krijgt.

Als afsluiting wil ik dit nog zeggen: “Dank je wel Susan dat je mij de mogelijkheid gaf om hierbij aanwezig te zijn. Dank voor dit prachtige weekend, deze bijzonder mooie ervaring en dat ik er voor jou mocht zijn. En, dank je wel dat jij er ook voor mij was.

Veel liefs en een groet met een lach en een traan.

Zo is het leven en zo is ook dit weekend gegaan.

Joke Brons

B2Support

De catering werd verzorgd door Chef Tico van Sabroso Cooking.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *