Archives for jong ouderverlies

Met mijn boek Hartmama wil ik voor jou het verschil maken

Ik zie haar angst om precies dat te doen waar ze naar verlangt en zo bang voor is: zingen. Het podium lonkt, de spotlights schrikken af. Ze wil en ze durft niet en uiteindelijk zingt ze haar hart uit haar lijf: ‘Shallow’. Het is het moment dat Ally – het personage vertolkt door Lady Gaga in de film ‘A star is born’ – in de coulissen toekijkt hoe Jackson Maine haar liedje inzet tijdens een popconcert en haar uitnodigt om mee te doen. Ze zingt het met ongeloof in haar ogen, ze zoekt de blik van de man die ze
Read More

Categorieën: boek Hartmama en jong ouderverlies

Ze vertelt dat ik schrijfster ben en dat de jurk voor mijn boekpresentatie is

‘Zal ik met je meegaan als jij je jurk gaat uitzoeken voor de boekpresentatie van Hartmama?’ vraagt Monique van der Most me tijdens een van de Schrijfzindagen bij Marije. Monique heeft een eigen modezaak en gaat zich steeds meer toeleggen op personal styling. Ik beken dat ik niet van winkelen hou en dat ik – sinds ik in Zeeland woon en van het buitenleven geniet – vooral comfortabele kleding draag. Ik heb in geen jaren een jurkje gekocht en weet eigenlijk niet goed wat ik mooi vind, of wat me goed staat. Het lijkt me heerlijk om iemand op stap
Read More

Categorieën: boek Hartmama en jong ouderverlies

Een boek kiest zelf wanneer het geboren wordt

Een boek is een soort kind, heel eigen. Het is er al als het er nog niet is, het heeft een ziel. Het heeft eigenschappen van jou en van zichzelf. Eerder schreef ik een blog https://susanvanderbeek.nl/een-boek-schrijven-is-als-een-kind-krijgen/ Ik ben lang zwanger geweest van mijn boek Hartmama. Als elke zwangere vrouw was ik er vol van. Het had een belangrijke plaats in mijn leven en ik kon er eindeloos over fantaseren. Blijde verwachting: ‘straks als mijn boek af is, dan ben ik blij trots dat ik met mijn verhaal mensen kan helpen.’ Negen maanden zijn te kort gebleken voor mij. Ik heb
Read More

Categorieën: boek Hartmama, coaching, Geen categorie, jong ouderverlies en rouw

Doodgaan met Kerst, dat doe je niet

Ik zit met mijn vader in de auto, op weg naar huis. We zijn op bezoek geweest bij oude buren die een paar dorpen verderop zijn gaan wonen. Het is al donker buiten, in de auto is het koud. Hoe mijn vader het ter sprake brengt weet ik niet meer, wel dat het aankomt als een mokerslag. Het gaat over mijn dode mama. Zoals altijd voel ik me terugdeinzen. Ik wil het verhaal horen en tegelijkertijd ook absoluut niet. Het is eerste kerstdag, thuis staat de kerstboom en is het gezellig en warm. Ik verlang ernaar om dáár te zijn,
Read More

Categorieën: boek Hartmama, jong ouderverlies en rouw

Wat als je maar voor de helft weet waar je vandaan komt?

“Als je wilt weten hoe je vrouw er over 40 jaar uitziet moet je naar haar moeder kijken” gaf mijn schoonmoeder haar zoons als wijze raad voor hun partnerkeuze mee. Ik zie dat het vaak klopt. Als ik op een terras aan een heerlijke cappuccino zit, pik ik de moeders en dochters er feilloos uit. Zo mooi, hoe ze heel vaak op elkaar lijken. Of de dochters dat nu leuk vinden of niet. In mijn geval ging die vlieger niet op, ik kon immers niet op mijn tweede moeder lijken. Beeld vormen Als je jong je moeder bent verloren is
Read More

Categorieën: boek Hartmama, jong ouderverlies, persoonlijke ontwikkeling en rouw

Mama’s kunnen zomaar doodgaan wist je dat?

Het is een van mijn jongste jeugdherinneringen. Ik zal een jaar of vier geweest zijn en speelde met vriendjes en vriendinnetjes in de zandbak. Het ging over trouwen. Trots vertelde ik over het mooie jurkje en de prachtige lakschoenen die ik droeg bij de bruiloft van mijn ouders. Om vervolgens uitgelachen te worden. “Dat kan helemaal niet! Als je papa en mama trouwen ben jij nog helemaal niet geboren!” Koppig hield ik vol dat het toch echt zo was. Die mooie lakschoenen stonden immers in mijn klerenkast? Anders dan andere kinderen Het gevoel anders te zijn dan andere kinderen is
Read More

Categorieën: boek Hartmama, jong ouderverlies en rouw

De zoektocht om mijn levensverhaal liefdevol in kaart te brengen

Eindelijk herfst na een zomer die niet voorbij leek te gaan. Het is donker en grijs buiten en het regent. Ik ben net terug van een wandeling met mijn honden door de Zeeuwse polder. Donkere dreigende wolken en regen, steeds harder. Kluiten modder op de weg, sporen van tractorbanden. De oogst is binnengehaald, alles heeft hier zijn eigen ritme. Weer of geen weer. Er liggen nog wat verdwaalde aardappelen op de akkers. Quinten is waterproof Naast mij gaat Hera steeds langzamer lopen. Ze kijkt me mistroostig aan en schudt haar warrige vachtje uit. Ik heb een beetje met haar te
Read More

Categorieën: boek Hartmama, jong ouderverlies en rouw

Hoe schrijf je een boek over je moeder?

Het staat in kleine letters op de cover van Volkskrant Magazine en natuurlijk blader ik meteen door naar het artikel. Het heeft als kop: Lieve, gekke mama. Roos Schlikker, Cornald Maas en Marcel Vaarmeijer schreven alle drie een moederboek en gaan met elkaar in gesprek hierover. Hoe schreef ik een boek over mijn moeder? Ik vertel het je in dit blog. Twee dode moeders en één levende. Daar gaat het artikel in Volkskrant Magazine over. Roos Schlikker schreef ‘Moeder van glas.’ Haar moeder overleed op haar 68e na een val van een trap in haar huis. Ze had een bipolaire
Read More

Categorieën: boek Hartmama, jong ouderverlies, rouw en verdriet

Een boek schrijven is als een kind krijgen

Het verlangen is er al zo lang als ik me kan herinneren: een boek schrijven. Het boek schrijven waarmee ik mijn mama een plek geef in mijn leven, waarmee ik haar ‘naar me toe haal’. Waarmee ik haar ook weer kan laten gaan, want ze is al zó lang dood. Ze stierf op eerste kerstdag in 1964. Zonder herinneringen Ik ben opgegroeid zonder herinneringen aan haar, dus ik heb het moeten doen met de verhalen van anderen. Mondjesmaat verteld, en daar heb ik zelf ook een aandeel in. Jarenlang durf ik er nauwelijks naar te vragen. Want pijnlijke geschiedenissen, die
Read More

Categorieën: boek Hartmama, jong ouderverlies en rouw

Hartmama, over stenen & sprookjes

Schrijftijd, mijn kookwekker op zestig minuten. Steeds loop ik met zinnen in mijn hoofd. ‘Er was eens een mama zonder mama.’ Ik wil deze zin niet, ik wil een andere zin. Om mezelf aan het schrijven te krijgen besluit ik een COPE-kaart te trekken. De kaart die ik trek is niet de kaart die ik hoop. Hij is bruinig, er staan stenensjouwers op. Het is onduidelijk of het mannen of vrouwen zijn. Stenensjouwers….Het zou een passende kaart voor me moeten zijn. Ik heb eerder een blog geschreven over het gezegde ‘Over de stenen die ouders niet opruimen struikelen hun kinderen.’
Read More

Categorieën: jong ouderverlies en rouw