Als straathond zoek je een schuilplaats voor de storm

Het stormt al een paar dagen. Dat geeft een soort onrust bij onze honden. Hera, ons kleine Roemeense hondje, is zelfs bang voor de geluiden van de storm. Ze trilt als een rietje en zoekt plekken om zich te verstoppen. Onder een bureau of onder een bed. Ik snap haar wel, onze boerderij staat pal op de wind. De wind giert om het huis, de oude balken steunen, dakpannen rammelen en luiken klapperen. Prachtige soundtrack voor een spookfilm! Ik had verwacht dat Hera wegkruipt bij haar ‘grote broer’ Quinten of steun zoekt bij mij. In plaats daarvan brengt ze zichzelf
Read More

Categorieën: coachen met honden en persoonlijke ontwikkeling

Haar hond is haar allessie

Ze had een zware depressie, vertelt ze. Zonder haar hondje had ze zich vast en zeker laten opnemen. Nu had ze iets om voor te blijven. Het hondje is haar ‘allessie’; hij begrijpt haar misschien nog wel beter dan haar man. En om te demonstreren hoeveel ze van het beest houdt, laat ze zien hoe ze samen kibbeling eten. Ze steekt een stukje in haar mond en hij mag het aannemen van haar. Als een moederhond met haar puppy. Ondertussen is het allemaal toch niet meer zo simpel. Het hondje vertoont onverklaarbaar gedrag. Hij groeit haar boven het hoofd. Ze
Read More

Categorieën: coachen met honden, coaching en persoonlijke ontwikkeling

Exclusieve opa-aandacht in het Land van Ooit

Het bestaat niet meer, het land van Ooit. Het land waar kinderen één dag lang de baas konden zijn en hun volwassen begeleiders de lakeien waren. Het land waar dromen werden waargemaakt. Het land van fantasie. Opa-aandacht Het is het land waar mijn vader onze kinderen mee naartoe nam toen ze nog jong waren. Eén kind per keer, als ze oud genoeg waren. Zo kregen ze exclusieve opa-aandacht. Toen onze middelste dochter aan de beurt was, stormde het zo hard dat hij ’s avonds niet meer de Moerdijkbrug over kon met de auto. Het leverde haar als bonus een nachtje
Read More

Categorieën: boek Hartmama, rouw en verdriet

Op ontdekkingsreis met je hond

Het is kerstvakantie en ik loop door de stad. Even een boekenwinkel in, om zomaar wat rond te kijken. Tussen de afgeprijsde boeken zie ik haar liggen. Ze kijkt me met diepbruine ogen aan. Je zou kunnen zeggen dat ze glimlacht. Haar oortjes staan een beetje opzij en haar oranje-blonde vacht steekt af tegen de knalblauwe lucht. ‘Mijn reis met Gobi’ heet het boek. De ondertitel is ‘Het waargebeurde verhaal van een klein hondje en een lange tocht door de woestijn’. Nieuwsgierig draai ik het boek om. Ik zie een hardloper met een fluorescerend geel shirt in een woest en
Read More

Categorieën: coachen met honden, opstellingenwerk en persoonlijke ontwikkeling

Doodgaan met Kerst, dat doe je niet

Ik zit met mijn vader in de auto, op weg naar huis. We zijn op bezoek geweest bij oude buren die een paar dorpen verderop zijn gaan wonen. Het is al donker buiten, in de auto is het koud. Hoe mijn vader het ter sprake brengt weet ik niet meer, wel dat het aankomt als een mokerslag. Het gaat over mijn dode mama. Zoals altijd voel ik me terugdeinzen. Ik wil het verhaal horen en tegelijkertijd ook absoluut niet. Het is eerste kerstdag, thuis staat de kerstboom en is het gezellig en warm. Ik verlang ernaar om dáár te zijn,
Read More

Categorieën: boek Hartmama, jong ouderverlies en rouw

Leren hoe je vragen stelt aan je hond

Het is het Sinterklaascadeau aan mezelf; de workshop ‘Mindful omgaan met je hond’ van Geert de Bolster. Ik ga ervoor naar België, Brugge om precies te zijn. Voor ons Zeeuwen is dat om de hoek. De reis erheen is al zo bijzonder. Zou Google Maps weten dat het een uitje voor me is? Ik word getrakteerd op de toeristische route. Zeeuws-Vlaanderen is nog vertrouwd, daarna zijn de landschappen nieuw voor me. Smalle dijkjes met hoge bomen aan weerszijden, eenzame boerderijen en liefelijke dorpjes. Af en toe felle buien, maar ook getemperd zonlicht dat door het riet schijnt. Ik ben een
Read More

Categorieën: coachen met honden en persoonlijke ontwikkeling

Wat als je maar voor de helft weet waar je vandaan komt?

“Als je wilt weten hoe je vrouw er over 40 jaar uitziet moet je naar haar moeder kijken” gaf mijn schoonmoeder haar zoons als wijze raad voor hun partnerkeuze mee. Ik zie dat het vaak klopt. Als ik op een terras aan een heerlijke cappuccino zit, pik ik de moeders en dochters er feilloos uit. Zo mooi, hoe ze heel vaak op elkaar lijken. Of de dochters dat nu leuk vinden of niet. In mijn geval ging die vlieger niet op, ik kon immers niet op mijn tweede moeder lijken. Beeld vormen Als je jong je moeder bent verloren is
Read More

Categorieën: boek Hartmama, jong ouderverlies, persoonlijke ontwikkeling en rouw

Mama’s kunnen zomaar doodgaan wist je dat?

Het is een van mijn jongste jeugdherinneringen. Ik zal een jaar of vier geweest zijn en speelde met vriendjes en vriendinnetjes in de zandbak. Het ging over trouwen. Trots vertelde ik over het mooie jurkje en de prachtige lakschoenen die ik droeg bij de bruiloft van mijn ouders. Om vervolgens uitgelachen te worden. “Dat kan helemaal niet! Als je papa en mama trouwen ben jij nog helemaal niet geboren!” Koppig hield ik vol dat het toch echt zo was. Die mooie lakschoenen stonden immers in mijn klerenkast? Anders dan andere kinderen Het gevoel anders te zijn dan andere kinderen is
Read More

Categorieën: boek Hartmama, jong ouderverlies en rouw

Houden van honden heeft ook een keerzijde

Honden zijn om van te houden, schreef gedragsonderzoeker Eberhard Trumler, een van de favoriete auteurs van mijn vader. Houden van honden heeft ook een keerzijde: dat alles op z’n kop staat als er iets niet goed gaat met je geliefde dier. Dat overkwam ons afgelopen zondagavond kwart voor 10, vlak voor de laatste ronde door de polder. Mijn Oud Duitse herder Quinten is de hele middag al een beetje onrustig. Ik hoor borrels in zijn buik. Hij heeft ook een lelijke bijtplek gemaakt op zijn rug. ‘Morgen maar even naar de dierenarts’ denk ik nog, niet wetende dat ik daar
Read More

Categorieën: Geen categorie

“Kan jij nou nooit eens echt chillen, mama?”

Het is 6 november en ik kan nog buiten schrijven. Aan een tuintafel bij mijn moesbakken, waarin nog wat prei, kool en kruiden staan. En waarin de Oost-Indische kers later dan ooit bloeit met uitbundige oranje bloemen. Ik kan de warmte van de zon voelen in mijn gezicht. Volgens Nu.nl is het de warmste novemberdag sinds 1901. Haastige spoed Dit is de week die onverwachts anders begon dan ik me had voorgesteld. Op zondagavond nestelde ik me op de bank met een boekje over uitgeven in eigen beheer. Het ontlokte mijn jongste dochter de opmerking: “Kan jij nou nooit eens
Read More

Categorieën: coachen met honden, opstellingenwerk en persoonlijke ontwikkeling